İsmail DENKTAŞ

İsmail DENKTAŞ
@Hbnf
"Fevkalade memnunum dünyaya geldiğime..."
"Yaşasın papatyalar; canım papatyalar. Seviyorum sizleri. Sizler ki bütün kış, toprağın altında, yalnız bizi düşünürsünüz ve ilkbaharda hemen seriliverirsiniz ayaklarımızın altına. Canımlarım benim. Seviyorum sizleri insan kardeşlerim. Durup dururken seviyorum işte. Sevip duruyorum. Kollarımı açıp bütün insanlığı kucaklıyorum. Papatyalar gibi sizi koparıp göğsümde tutmak istiyorum..."
Sayfa 39·Kitabı okudu
Bazı günler konuşamazdı insan.
Sayfa 45·Kitabı okudu
Daha bir şeyler söyleyecekti. Söyleyemedi. Sustu.
Sayfa 49·Kitabı okudu
Bu 'şey' Selim'in ölümünden öte bir hüzün, ne olduğu belirsiz, fakat sürekli ilgi isteyen bir duyguydu. Hem örtülmesi gereken, hem de örtüldüğü ona hissettirilince kuvvetlenen bir duygu.
Sayfa 50·Kitabı okudu
"İnsan, hareketlerine engel olabilirdi; fakat düşüncelerini nasıl durdurabilirdi?"
Sayfa 153·Kitabı okudu