Bize insan olmak,yani etiyle kemiğiyle insan olmak bile yük geliyor;bundan utanıyoruz,ayıp sayıyoruz."Soyut insan" diyebileceğim garip yaratıklar olmaya can atıyoruz.Biz ölü doğmuş kişileriz,zaten çoktandır canlı olmayan babaların soyundan ürüyoruz ve bu durumu gittikçe daha çok beğeniyor,bundan zevk almaya başlıyoruz.Neredeyse bir kolayını bulup bizleri doğrudan doğruya düşüncelerin doğurmasını sağlayacağız.
İnsan ruhunu kasıp kavuran bir duygunun -küçük düşürülmenin- gene aynı ruhu yücelteceğini kim yadsıyabilir? Nasıl olsa bir gün kızcağızın kalbini kıracak;benliğini köreltecektim... Ama şimdi yediği bu darbe aklından çıkmayacak, saplandığını batak ne kadar derin olursa olsun onu kurtaracak,ruhunu kinle temizleyecektir..