H.
@Hdmts
Aynı demlikten içilen çaylar gibi aynı düşünceler, hisler veya hikâyeler insanları birbirine doğru çekerler.
Başkaları hakkında hüküm sahibi olmak kolaydır elbet. Peki aynı acımasız düşünceleri bir hançer gibi kendi göğsüne saplayabilir mi insan? Yeterince dürüst müdür? Var mıdır cesareti? Hakikat ile yüzleşmek ve onu dosdoğru kabul etmek, mümkün müdür?
Kandırılmadı insan, kandırılmak istendi!
Kimdi kaybeden ve kimdi kazanan? Sofrada bir ekmek vardı, kimse payına razı olmadı. Kiminin doydu karnı, lakin bir türlü doymadı gözleri.
Puan vermedi·144 syf.·
34 saatte okudu
·2025 34. kitabı
