Planızın ilginç olduğunu kabul ediyorum ama daha başlamadan bitmesi gereken bir plan bu Ben bir yazarım konuşmacı değil. Yazılarımı da herkes için değil bir kaç kişi için yazıyorum. Ben başka filozoflar için yazmıyorum.Geleceği temsil edecek sayılı bir kaç insan için yazıyorum. Ben topluma karışıp onların arasında sürülecek bir yaşama uygun değilim.Toplumsal ilişki kurma yeteneğim başkalarına duyduğum güven ve ilgi bunlar çoktan köreldi...
Ben ümitsizliği tedavi edemem Onu incelerim Ümitsizlik öz farkındalık uğruna ödenen bir bedeldir.Yaşama derinlere inerek bakacak olursanız Ümitsizlikle her zaman karşılaşırsınız..
Belkide en sevdiğiniz insanları düşünmektesiniz.Ama daha derinlere inin sonunda sevdiğinizin onlar olmadığını göreceksiniz.Siz bu Sevincin içinizde yarattığı duyguları seviyorsunuz arzu edilen şeyi değil...
Araştırma ve bilim önce inançsızlıkla başlar ancak inançsızlık başlı başına bir strestir.Yanlızca güçlüler buna dayanabilir Bir düşünürün sorması gereken asıl soru nedir biliyormusunuz? Asıl soru şudur! Hakkikatın ne kadarına dayanabilirim