Toğrağı bilir, insanı bilir, kendini bilirsen Rabbini de bilirsin.
'Kim olduğunu da nerede yoğrulduğunu da unutma . Zira gün gelir sarayda dahi olsan bil ki topraktansın.
İnsanı hamken tam yapacak o ateşi İnsan kendi içinde taşır. Lakin o Ateş iki türlüdür. Eğer nefsinin ateşiyle pişirirse ruhunu ,yanar da sönmez kül olur. Ama imanın ateşiyle ruhunu pişirirse ve bilirse sahibinin kim olduğunu İşte o vakit yana yana kul olur.
Ben ne kadar unutsam da hata etsem de yine "Gelme!" demiyordu işte bana. Yine ve yine kabul ediyordu. Herkes gidiyor , kimse bilmiyordu ve anladım ki beni bir tek O seviyordu.