Tanrı bana mutluluk,duygu ve zevkini verdiğine göre bu dünyada yalnız keder bulmuş günahsız ruhları koruması gerekmez mi?Böyle değilse ya Tanrı yoktur,ya da yaşamınız acı bir şakadan başka bir şey değildir.
İnsanlık,üstüne basıp geçtikleri bir karınca sürüsüdür sanki; yalnızca evlerine kabul ettikleri insanları kendi türlerinden sayarlar, başkalarının dilini anlamazlar,bunlar kıpırdayan dudaklar,gören gözlerdir,ama ne ses ne de bakış erişir onlara:Onlar için bu insanlar sanki hiç yokmuş gibidir.