Gece bitiverdi işte, upuzun tedirgin gece, beni burada, yeni doğan günün kıyılarına bırakarak... Bomboş beyaz kağıtların arasında, derinliklerine sürüklediği yaslı karanlıkta.
Elbette inanıyorum, geçmişte olduğu gibi bugün de katliamların olabileceğine... Beni dehşete düşüren zaten kimsenin bundan zerrece kuşku duymaması... Ne yazık ki, bunca söz kalabalığında, demokratikleşme kıvılcımları göremiyorum. Göremiyor ve her ne olursa olsun, bir sonraki katliamı engelleme yükümlülüğünden geri adım atamıyorum.
Yetmiş küsur yıl önce bir idam meydanında söylenen sözler bile yitip gitmiyor, o derin sessizliği ve boşluğu aşabiliyorsa... Bugünün zulmü de anlatılacak, işitilecek, anlaşılacaktır.