“Affetmek kin gütmemektir: Olanı biteni anladım, gerçekliği kabul ettim, insan sınırlılıklarını gördüm, her şeye hakim olamayacağımı ve bazı insanların erdem yoksunluğundan bazılarınınsa iyi niyetlerine rağmen becerememesi nedeniyle bana zarar verdiğini gördüm, demektir. Ben yoluma devam ediyorum ve bana zarar vereni, beni inciteni geçmişte bırakıyorum, diyebilmektir.”
“Yas yolculuğu kaybettiğimizin inkarı ile başlayan, kaybı kabul ile biten bir süreçtir. İdealize ettiğimiz kişi bu yolda artık “herkes gibi” olana kadar devam eder. Bu yola çıkmak çok zordur, hepimiz biliriz. Kim yaşamadı ki?”
“Asıl hikaye şarkıyı her zaman doğru çalıp tamamlamak değildi. Asıl hikaye müziği arzuyla ve tutkuyla hissetmek ve yeniden bir başka notada yakalamaktı. Yani müziği yaşamaktı. Hayatı olduğu gibi…”