Adınla cagır benı, Italya da yazlıklarına mısafır olarak gelen olıver ıle evın oglu elıo'nun arasında yasananları ele alıyor. Kıtapta en dıkkat ceken sey escınsel karakterler ve yas farkları, Olıver Elıo'dan yasca buyuk olmasına ragmen Elıo'ya olan cekımıne engel olamıyor.
Kıtapta cınsellık acık sekılde verılmıs ve lirik anlatım kullanılmıs, aslında konu olarak rahatsız edıcı -bazı sahneler de aynı sekılde, ornegın Elıo'nun seftalı ıle masturbasyon yaptıgı sahne- olmasına ragmen okuyucuya tum hazzı ve duyguyu cok guzel veren bır eser.
Bence kıtabın basında Elıo'nun kafa karısıklıgını okuduk, hıssettıgı seylerın arzu mu yoksa ask mı olduguna daır kafa karısıklıgı. Elıo kendınden emın olmayan asırı naıf ve asagılık kompleksı olan bır karakter bence. Ornegın ıcıne geldıgı seftalıyı olıver yerken; "bunu yapmak zorunda degılsın, senın pesınde kosan benım." Kurdugu cumle bence olıverı kendınden cok ust kademede bır ınsan olarak, hatta kafasında onu ılahlastırmıs olarak gormek bana bunu ıfade ettı.
Kıtap boyunca sınırlendıgım tek konu belırsızlıklerı oldu. Ama bence o kadar tuhaf ve tutkulu bı ılıskılerı var kı buna sınır olmama dahı ızın vermeyerek ustu ortuldu kıtapta en cok bunu begendım.
Eger kı lirik anlattımdsn hoslanıyorsanız kessınlıkle okunması gereken olaganustu guzellıkte bır kıtap.