“…Bir organik doku eğer canlıysa her türlü uyarıcıya karşı tepki vermelidir…
Acıyı küçümseyebilmek, her daim memnun olmak ve hiçbir şeye şaşırmamak için işte tam da şu aşamaya gelmek (İvan Dmitriç şişman, yağ küpüne dönmüş köylüyü işaret etti) ya da her türlü duyarlılığı yitirmek için sonuna kadar acıyla yoğrulmak, başka deyişle, artık yaşamamak gerekir.”
Ben Ivan Dmitriç Gromov, savaşmaktan ve devamlı bir korku halinde olmaktan hırpalanmış ruhumu tıpkı bir aynadaki gibi yansıtan mutsuz ve solgun bir yüzüm var. Akıl dışı sözleri kâğıda aktarmak güçtür. İnsanların alçaklıklarından, hakikate kafa tutan zorbalıktan, zamanla yeryüzüne inecek olan güzel hayattan, zorbaların aptallığını ve acımasızlığını her dakika anımsatan pencerelerin parmaklıklarından bahsederim. (Altıncı Koğuş, Sayfa 4 ve 6).
Ben Ivan Dmitriç Gromov, savaşmaktan ve devamlı bir korku halinde olmaktan hırpalanmış ruhumu tıpkı bir aynadaki gibi yansıtan mutsuz ve solgun bir yüzüm var. Akıl dışı sözleri kâğıda aktarmak güçtür. İnsanların alçaklıklarından, hakikate kafa tutan zorbalıktan, zamanla yeryüzüne inecek olan güzel hayattan, zorbaların aptallığını ve acımasızlığını her dakika anımsatan pencerelerin parmaklıklarından bahsederim. (Altıncı Koğuş, Sayfa 4 ve 6).
“Sözcüklerin iyi olması yetmiyor; onları iyi bir amaç uğruna kullanmak gerekiyor.”
Cesur Yeni Dünya - Aldous Huxley
