Fena sayılmaz halim,
Bir lokma ekmeğim var, biraz aklım,
İğne ucu kadar da zevkim.
Annem var, ağaç yaprağından daha güzel,
Dostlar, akan sudan daha iyi.
İnsanları kendilerine rağmen sevebilirdim. Benim sevgimden ancak insanlıklarından vazgeçerek kurtulabildiler. Ve işte sonunda istedikleri gibi, benim için yabancı, meçhul, hiç olup çıktılar.
Kimseye, hicbir davaya gobeginden bağlı olmayanlardan, eylemde bulunmayanlardan, başka ellerce sekillendirilmemislerden olmanın sunduğu sonsuz olanaklar, o sınırsız ve vasıfsız bütünlük: kendinden başka hiçbir şey olmamakligiyla her şey olan varlık.