"Küçüğüm, hayat böyledir. Insanlar hep çekip giderler. Yürek unuttuğundan ve pişmanlıklar öldüğünden değil. Birtakım şeyler,sevecenliğimizde kalmayı sürdürür hep. Ama insanlar gerektiği anda gitmek zorundalar."
"Biliyor musun Fayolle..."
"Neyi yavrum?"
"Başka bir hayatta düğme olarak doğmak istiyorum. Ne düğmesi olursa. Insan olmaktan ve bir zavallı gibi acı çekmekten iyidir."
"Biliyor musun Zeze,olmak istediğin kadar kötü değilsin."
"Iyi ya da kötü olmak istediğim yok."
Sendeki tatsız yan çok gururlu olmaya başlaman."
"Herkesin vurduğu bir çamaşır tahtası olmak istemiyorum."