HD
@Hhd19
Reklam
"Beni bulamazsan üzülme,
Eşyalarımı bulacaksın.
Kestiğim taşları, açtığım yolları,
İşlediğim heykelleri bulacaksın.
Ve göreceksin ki binlerce yıl öteden,
Parmak izlerimiz değecek birbirine"
Denilene göre bu şiir 3000 yıl öncesine ait bir Likya mezar taşında yazıyor ne kadar doğru bilemem fakat bu şiiri her okuduğumda bana o kadar derin duygular hissettiriyor ki sanki geçmişte birini çok sevmişmişim de ayrılmak zorunda bırakılmışız hissiyatını veriyor...Bir parçam sanki kayıpmış gibi.. Ruhum hatırlayamadığı için acı çekiyor... Ne komik ama bilinmeyeni hatırlamaya çalışıp acı çekmek... Kafamı göğe her kaldırdığımda neden böyle hissediyorum diye soruyorum kendime Niçindir bu tarifi olmayan kalbimin sızısı...
"Dünya ne ki sevgilim,
benim sana ortaklığım kubbe yanında?
Düşsün, olsun, bırakın,
içindeki yıldızlar patlıyor.
Kolaydır inanmak kadar inanmak da.
İster sal kendini dünyaya, ister kal orada.
Onun ötesinde öyle sevdim ki ben seni
Yoluna baş koymak diyoruz
Biz barbarlar buna."
Birhan Keskin, Y'ol
Desem Ki
Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır
Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini
Ormanların en kuytusunu sende görmekteyim
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm
Sende tattım yemişlerin cümlesini
Desem ki sen benim için,
Hava kadar lazım,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz bir şeysin;
Nimettensin, nimettensin.
Desem ki...
İnan bana sevgilim inan
Evimde şenliksin, bahçemde bahar;
Ve soframda en eski şarap.
Ben sende yaşıyorum,
Sen bende hüküm sürmektesin.
Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
Rüzgarla nehirlerle, kuşlarla beraber.
Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi fark edemezsen
Rüzgarların nehirlerin kuşların sesinden,
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme müsterih ol
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede
Hatırla ki mahşer günüdür
Reklam