Gecenin en hazin anında düşersin yadıma,
Nâmın, ruhumda tükenmeyen bir ilticâ gibi.
Ne zaman silebildi senden kalan aks-i sedâyı,
Sen, kalbimin kıblesi olan mâderimsin.
“Farkına varmak insanı biraz mahzun eden bir şeydir, kendi azlıklarının farkına varan insan biraz yaralı olur, biraz köşede durur, hafiften ve sürekli kanar.”
