İçimi, derdimi kağıtlara dökemesem,
Güneşin doğuşunu bir daha göremesem,
Bu enkazın altından sağ çıkamasam,
Karanlıkta kalmaktan korkuyorum.
Muhtaca el uzatmazsın, dinsizlik budur!
Hayat nedir, belki bir ömrün başlaması...
İnsanların şuursuzca eğlenmesi...
Yaşam belki insanların suya resim çizmesi...
Hayatını yaşayan bilmez, görünmez ölümün gölgesi...
Zengin, fakire nasihat verir;
Ayağını yorgana göre uzat...
Örtecek yorganı mı var ulan?
Dön de bir gerçeğe bak!
