Düşüncenin sonsuz penceresinin bir köşesinden bakılabildiğinde o kadar çok şey birden görülür ki, hepsi yaşamda yer alır. Kendi görüntüsü de o anki yaşama ayrıca eklenir. Yaşanan her şey, hayata daha fazla renk katar. Gerçek hayatta bu olmalıdır. Buna, her ırk, din, mezhep, ululuk veya delilik, başka felsefe veya duygusal bir ad takarlar ki, toplum da en makbul olan, filozof, alim, şeyh, deli, gibi. Ama onlar fani ömür kısalığına öbür tarafı da katarak, aynı anı birkaç felsefeden yaşayarak, emsallerinden çok daha keyifli, acılı ve uzun yaşamış olurlar. Gideceğin yerde, kimsenin kimseden bir şey soracak hali bulunmadığından, yediğin, içtiğin, acı, zevk ve keyfin yanında kâr kalır.