“İnsan hayatı kısa değildir, biz onu hoyratça tüketiriz.”
Mutlu Yaşam Üzerine - Yaşamın Kısalığı Üzerine, insanın yüzyıllardır değişmeyen savruluşunu yüzüne çarpıyor. Sürekli bir yerlere yetişmeye çalışırken aslında hiçbir yere varamadığımızı fark ettiriyor.
Seneca’nın derdi mutluluğu öğretmekten çok, insanın kendine yabancılaşmasını göstermek gibi. Kitabı okurken bazı satırlar nasihat değil de iç hesaplaşma hissi veriyor.
Özellikle “meşgul olmak” ile “yaşamak” arasındaki farkı anlattığı bölümler düşündürüyor. Çünkü çoğumuz yaşıyor gibi yapıyoruz ama gerçekten yaşamıyoruz.
Altı çizilecek çok cümle var ama asıl etkisi, kitabı bitirdikten sonra oluşuyor. İnsan kendi hayatına dönüp bakmak zorunda kalıyor. Ne için yaşıyorum, nasıl yaşıyorum, neden yaşıyorum..