Öyle zannetti ki çıkardığı sesten değil çıkarmadığı sesten mesuldür insan en fazla.
Gün gelir hissetmediğin acının da hesabı senden sorulur, kalbimden sorumsuzum sanma.
Bir insanın fani bedeninden artakalan bir avuç kemikti, yaşamının özeti bir taşın yüzeyine sığmıştı.
Oysa adları sonsuza değin yaşasın, hiç olmazsa kendilerinden daha uzun ömürlü olsun istemişti dirilerin çoğu.