Duygu
@Hoppipolla
Öğrenci
Gazi Üniversitesi
60 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Keşke daha önce okusaydım dedirten kitap.
Nietzsche Ağladığında aylardır kitaplığımda ve ben bu kitabı yeni okuyorum :( Bu kadar güzel bir kitap olduğunu bilseydim daha önce okurdum.
Kitabi okumaya başlamadan önce tamamen kurgu bir kitap sanıyordum ama tamamen kurgu olmayıp gerçek hayattan da izler taşıması beni mutlu etti çünkü Nietzsche ve Freud'un hayatı, düşünceleri hakkında bilgi sahibi oluyorsunuz. Daha fazlasına sahip olmak içinde kendimi Nietzsche ve Freud hakkında araştırma yaparken buldum.
Kitabı okurken yeri geldi kendimi karakterlerin yerine koyup ben olsam ne yapardım diye düşünmeye başladım. Kitapla birlikte hem karakterler olgunlaşmaya başladı hemde ben. Freud ve Breuer'in derin psikolojik konuşmaları, Nietzsche ve Breuer'in mezarlıktan sonra yolda yürürken derin felsefe konuşmaları düşüncelerime çok şey kattı. Zaman zaman Breuer'i kıskanmadım da değil. Nietzsche ve Freudla bu kadar yakın olmak şahane bir şey olmalı.
Roman yazmanın bir insanın yapabileceği en iyi şey olduğunu düşünen Irvın D. Yalom Psikoloji ve Felsefe ile harmanladığı Nietzsche Ağladığında bu sene okuduğum en iyi kitap oldu.
Bu kitabı ödünç veren canım arkadaşım Merve'ye de çok teşekkür ediyorum. Umarım hepimizin hayatında böyle güzel kitaplar paylaştığı dostları olur :)
Reklam
Mevsiminden önce yetişen meyveler
İlk önce romanımızın isminde geçen kelimeleri açıklayayım
Turfanda: Mevsiminden önce veya mevsimin basında yetişen meyve ve yeni ortaya çıkan anlamlarına gelmektedir.
Turfa: Tuhaf karşılanan, yadırganan demektir.
Kitabın önsözünde Mizancı Murat kitabın adının bilerek seçildiğini söyler. Hikayenin içinde tasvir olunan şahıslardan Mansur, Zehra, Fatma, Mehmet, Ahmet Şunudi' nin "ilerde çoğalacak benzerlerinin ilk önceleri, yani 'turfanda'ları mıdır yoksa kimsenin beğenmeyeceği cemiyet düşkünleri, yani 'turfa'ları mıdır?" diyerek biz okurlara soru sorar ve romanımız başlar.
Kitabı okumaya başladıktan sonra ve başkahramanların tüm özelliklerini gördükten sonra Turfanda Mı Yoksa Turfa Mı? olduklarını anlıyorsunuz. Kitaba başlamadan önce yazarın böyle bir soru ile bizi kitabın içine alması bana öğretmenlerimizin derse başlamadan önce ilgimizi çekmek için sordukları akıl yorucu, eğlenceli soruları hatırlattı. Mizancı Murat da zamanında Mekteb-i Mülkiye ( Siyasal Bilgiler Fakültesi) 'de öğretmenlik yaptığı için acaba öğrencilerine de derse başlamadan önce böyle ilginç sorular soruyor muydu diye düşünmeye başladım.
Bence başkahramanlarımız mevsiminden önce yetişen birer meyveler. Günümüz de yaşasaydılar Mansur, Zehra, Mehmet, Fatma, Ahmet Şunudi ile kesinlikle tanışmak isterdim. Eminimki ülkemizim gelişmesi için ellerinden gelen her şeyi yine yaparlardı.
Turfanda mı Yoksa Turfa mı ?Mizancı Mehmed Murad · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20192,324 okunma
Oblomov
Zaaharrrrrr!!!!!
Bu sesleniş kulaklarımda çınlıyor :)
Uzun süre unutamayacağım galiba.
Oblomov' un yattığı kocaman kanepesi, hiç çıkarmadığı rahat hırkası ve ayağındaki yumuşak terlikleri, odasının pisliği, üzerinde önceki akşam yemeğinden kalan bulaşık tabaklarının olduğu masa Oblomov ile özdeşleşmişti adeta.
Kitabı okurken " Oblomov yeter artık! kalk şu kanepeden." diyeceksiniz. Baktınız olmuyor artık kabul etmeye başlayacaksınız çünkü Oblomov, Oblomovluk hayatımızın her alanında var ama bu varoluşu bu kitabı okuduktan sonra fark edeceksiniz. Bir şeyleri yapmayı düşünmek, planlar kurmak ama yapacak gücü kendimizde bulamamak. Yine olduğun yerde kalmak! Hepimizde aslında bir Oblomovluk var ama bu kitabı okumadan farkına varamayacağız.
Zenginde, fakirde olsanız herkesin içinde bir Oblomovluk vardır. Leninde Oblomovların yalnız derebeyler, köylüler, aydınlar arasında değil, işçiler, komünistler arasında da olduğunu söyler. Sınıf tanımayan bir üşengeçliktir Oblomovluk.
Tüm bu üşengeçlik ve tembelliklere rağmen Oblomov için gözünü kırpmadan kendini ateşe atabilecek bir uşağının(Zahar) olması, her ne kadar zıt karakterlere sahip olsalarda onu anlayan ve yardım eden biricik dostu Ştolts Oblomov' un en büyük şanslarından biridir bence.
Gonçarov' un Oblomov' u unutamayacağım, unutulamayacak bir kitap.