Her şeyi birleştirmek için çıktığım bu yolda aşka yenilmiştim. Kocaman bir yapboz gibiydi hayatım. Tek tek bütün parçaları yerine dizmeyi başarıyordum ama eksik olan o parça yapbozu tamamlamama izin vermiyordu. O parçanın adı mete'ydi.
Kahvelerimizi yudumlarken bizi birbirimize bağlayan acıları düşündüm. Birbirimizin acısına merhem olmaya çalıştığımız zamanları... İnsan beraber iyileşebilen bir canlıydı.