Yalnızlık kendini sonsuza kadar besleyemez, ta ki beslenmeye başlayana dek.
Tek başımıza dünyanın en iyi öpüşen insanı olamayız.
Belki de bir ilişkinin gerçek olup olmadığını ancak bu şekilde öğrenebiliriz. Daha önceden bizimle bağlantısı olmayan biri, gerçek olabileceğini asla düşünmediğimiz, asla inanmadığımız bir şekilde bizi tanıyıp öğrendiği zaman.
Yalnızlıktan, bağımsızlıktan yoksun kalmak çoğumuzun sandığından daha büyük bir fedakarlık. Aynı yaşam alanını, bir hayatı paylaşmak yalnız olmaktan çok daha zor. Aslına bakarsanız çift olarak yaşamak neredeyse imkansız bir şey, değil mi?
En anlaşılmazı da … ona kuşkularım hakkında hiçbir şey söyleyememem. Kuşkularım onunla ilgili ama bunlardan söz edemeyeceğim tek insan yine o. Bittiğinden emin olmadan bir şey söyleyemem. Yapamam bunu. Sorguladığım şeyler ikimizi de ilgilendiriyor, ikimizi de etkiliyor ama kararı yalnız başıma almalıyım.