Temiz havada hareket etmediğimiz için doğru nefes almayı bile unutuyoruz yıllar içerisinde. dünyaya en doğru şekilde nefes almayı bilerek geliyoruz aslında. Bebekliğimizde ve çocukluğumuzun ilk yıllarında akciğer kapasitemizi yeterli seviyede besleyecek ve nefes kasımız olarak tanımlayabileceğimiz diyaframımızı doğru şekilde kullanacak biçimde nefes alıyoruz. Fakat yıllar içerisinde stres, kaygı, kötü postür gibi birçok faktörün etkisiyle ve çok daha az oksijenlenmiş kapalı ortamlarda zaman geçirdikçe doğru nefes almayı unutuyor, daha hızlı ve derin olmayan solunumlar yapmaya başlıyoruz. Aynı sebeple, bu konuda daha şanslı geçirdikleri bebekliklerinin ardından, çocuklarımızda hayatlarının ilk yıllarındayken, yanlış nefes alma ve oksijenlenememe sorunu ortaya çıkıyor.