Hüveydâ

Durup kendimi de dinlemek istemiyorum artık...
İnsan ve Duygular
Reklam
Gece yürüyüşündeydi yıldızlar; kimi güneşin doğduğu yere aktı, kimi güneşin battığı yerden baktı.. Sonra, bulutlar perde çekti göğün mahremine; yıldızlar sitemli, sönmek istemiyorlardı seyredenlerin puslu bakışlarında... Bilinmek istiyorlardı, bütün yaratılmışlar gibi!. Bilinmesi gereken şeyler vardı... Ezberimdi yıldızlar, ezber bozuyordu her geceye b/aşk'a doğan yıldızlar..
İnsan ve Duygular
Yıldızlardan iz sürüyorum, gün'eşime revân bir yolda... Gece mi uzun yollar mı? . . . . 26ağustosikibin25 01:18
İnsan ve Duygular