Henüz ona dair bir şey bilmediğimi,bütün hukumlerimin tasavvur ve hayallerime dayandığını biliyordum.Bununla beraber,asla aldanmadigima dair sarsılmaz bir kanaatim vardı.Hayatim muddetince hep onu aramış,onu beklemiştim.
Şimdi tıpkı onun yanına,tavan arasına çıktığınız zamanki gibiyim.Hatta o halinizden de kötü Nastyenka,çünkü o başkasını sevmiyordu o sırada,oysa siz seviyorsunuz.
Sizi düşünüyorum dedi kisa bir sessizlikten sonra,o kadar iyi bir insansınız ki,bunu hissetmemek için taş yürekli olmak gerek.Biliyor musunuz şimdi aklıma ne geldi?İkinizi kıyasladım.Neden o,siz değil?Neden o da sizin gibi değil?O sizden daha kotu biri,ama onu sizden fazla seviyorum.