Bazen düşünüyorum badem gözlüm diyorum ki herkes böyle safsa benim bu yazdığım gibi fedakarsa bu kötüler nerde sonra içimdeki kötü gülümsüyor şeytanca
-ah ne aptalsın diye kahkaha atıyor ne kadar da kendinden eminsin diyor seni zavallı diyor
O an küçük çaplı bir şok yaşıyorum sonra her insan gibi çok müthiş bahaneler bulup kendimi aklıyorum
ama beynim de şu cümle yankılanıyor
/acizim!! Aciz olanı istemem!/