Snelman her tarafta şu sözleri tekrar ederdi :
Dert denilen şey, yukarı katları geniş pencereli, yüksek tavanlı, bol havalı ve aydınlık; aşağı ve bodrum katları ise, karanlık, rutubetli, dar ve penceresiz bir şato gibi değildir.
Tarih kaç defa bu mağrur kahramanlara ibret dersi verdi! Hileci Metternichlerin, gaspçı Duc d'albaların kurdukları binalar birer darbeyle yıkılmadı mı? Tarih bunları çocukların mukavva kutulardan yaptıkları oyuncaklar gibi yıktı da, bunlar hiç kimseye bir ibret dersi olmadı.
Uzun uzun düşündüm, hâlâ da düşünüyorum ve inanıyorum ki, yeryüzündeki ulusların çoğunluğu henüz yamyamlıktan kurtulamamıştır. Yalnız şimdiki yamyamlık kendini başka şekillerde ortaya koyuyor.