Sevgi günümüz batı toplumunda zorunlu olarak önemini kaybetmiştir. Bu, birçok etkinliğin sevgiye izin vermemesinden değil, daha çok üretime dayalı, tüketim açlığı ile dolu bir toplumun ruhuna karşı kendisini başarıyla koruyabilen tek kişinin, toplumdaki egemen görüşlerden bilinçli olarak ayrılan kişi olmasıdır.
Sosyalleşme sanılan eylemler genellikle insanın yalnızlığıyla yüzleşmekten kaçması durumlarıdır. Kalıbının dışına çıkamayan insan, kendisini fark ettirmek için rahatsız eden bilinciyle ve ruhuyla karşılaşma zahmetine girmemek için kendinden kaçar ve Kalabalıklara sığınır. Kaçakların kaçaklarla kurduğu bu ağ, oldukça yüzeyel ve sığdır. Birbirinin kopyası olan kelimeler farklı dillerde farklı sanılan kulaklarda aynı tınıyla döner durur.
Düşündüklerim bana yük olamazlardı ama bazen etrafımdakilerin düşündüğümü sandığı düşünceleri onlara yük oluyordu. Bazıları bendeki eksikleri tamamlamaya çalışıyordu, yardım eli uzattığını sanarak… muhtaç bendim, muhtaç gibi hissetmezken… muhtaç olduğumu sanan kendi yansımasını izliyordu, acıması yada yardım edilmesi gerekenin ben olduğumu düşünerek…