İlyas kaya
@Ilyaskya
Beden eğitimi ve spor öğretmeni
Amasya Üniversitesi
Şırnak, 15 Ekim
48 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Yaşamım boyunca kalbim, hiç bu kadar ağrımamıştı. Hiçbir şey yapmamak bu denli ağrıma gitmemişti.
İyi hissetmiyorum, en çok canımı yakan şey ise, ben bile bu mektupların geleceğini ummuyordum. Belki de çok elzem konular ancak yazmaya gücüm yok. Mektup yazmanın verdiği o buhranlı azap beni öldürüyor. Durmam gerek, tüketmeliyim sözcüklerimi. Lütfen milena, keselim yazmayı...
-Berlin'de yalnızsınız değil mi ?
- Ne gibi?
-Yani... yalnız işte ... kimsesiz... Ruhen yalnız... -Nasıl söyleyeyim... Öyle bir haliniz var ki...
- Anlıyorum, anlıyorum... Tamamen yalnızım... Ama Berlin'de değil... Bütün dünyada yalnızım.. küçüklüğümden beri...
Şu hayatta gerçekten sevdiğim çok az insan var emin ol, hakkında iyi şeyler düşündüklerim de bir o kadar az. Dünyayı ne kadar yakından tanırsam o kadar çok tiksiniyorum.
Harese nedir bilir misin oğlum?
Bildiğin o hırs, haris, ihtiras, muhteris sözleri buradan türemiştir.
Harese şudur evladım.
Develere çöl gemileri derler bilirsin, bu mübarek hayvan üç hafta yemeden içmeden, aç susuz çölde yürür de yürür; o kadar dayanıklıdır yani.
Ama bunların çölde çok sevdikleri bir diken vardır.
Gördükleri yerde o dikeni koparır çiğnemeye başlarlar.
Keskin diken devenin ağzında yaralar açar, o yaralardan kan akmaya başlar.
Tuzlu kan dikenle karışınca bu tat devenin daha çok hoşuna gider.
Böylece yedikçe kanar, kanadıkça yer, bir türlü kendi kanına doyamaz ve engel olunmazsa kan kaybından ölür deve.
Bunun adı haresedir.
Demin de söyledim, hırs, ihtiras, haris gibi kelimeler buradan gelir.
Bütün Ortadoğu’nun âdeti budur oğlum, tarih boyunca birbirini öldürür ama aslında ‘kendini öldürdüğünü’ anlamaz.
Kendi kanının tadından sarhoş olur...”
