İnşirâhıSadr
@Insirahisadr
305 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
"Diler isen kabûl ede seni Rabb;
Müeddeb ol, müeddeb ol, müeddeb..."
-Bişr-i Hafî (رحمة الله عليه)
Vefatının sene-i devriyesinde rahmetle...1000k
Osman Yüksel Serdengeçti milletvekili olduğu dönemde ilk kez meclise girerken dönmeli kapıyı görünce şu sözleri söyledi;
"Eyvah! Desenize döneklik kapıda başladı..."
Bir biz vardık Cihanda, bir de küffar...29 Ekim Cumhuriyet Bayramı
Ben cumhuriyet adamı mıyım yâhu?
Ben İmparatorluktan kalma bir adamım.
Ben Osmanlı'yım!
Ne Kemalistim, ne laiğim, ne cumhuriyetçiyim!
Sen deli gömleği giymiş gibi bir cumhuriyet mantığına büründürülmüşsün.
Bunu yırt, at!
Nizâm-ı Âlem endişesi ile bak hayâta.
İslâm'ın mümessili olmaya namzet hiç olmazsa. Oradan tard edildin, tekrar o yere geçme arzusunda ol.
Biz ne çabuk sünepe bir Türkiye olmayı, "Yurtta sulh, cihanda sulh" kabuğuna çekilmeyi ne çabuk kabullendik?
Dünyada bizim yaptığımızı yapabilen bir millet yok! Biz bin yıl süper güç olmuşuz efendi!
Üç yüz sene Selçuklu, altı yüz elli sene Osmanlı; bin yıl!
Demek oluyor ki, biz tayin-i ilâhiyle İslâm'ın cihâdına memuruz. Tarihimiz de bununla doludur.
O halde bizim için asli yol, Allah'ın dini galib gelsin diye çalışmaktır.
Bizi yanlış bir yola sokmuşlar...
Cumhuriyet Türkiyesi bu millete ayakkabıları ters giydirmiştir!
-Kadir Mısıroğlu
Bayram ki; taştan değil, rüzgar çizgilerinden değil, yaprak hışırtısından değil,
bir medeniyet esintisinden, bir tarih ilhamından, Müslümanların aydınlık gönüllerinden gelen bir şuur hafifliğidir.
Geliyor ve bizi ak çeşmelerin ışığıyla dolduruyor...
-Sezai Karakoç
Efendi'm..Din
Üstad, aramızdan sıyrılıp, adeta bir kuş gibi uçup gitti.
Fanilik arkadadır artık.
Dev sulara karşı bir ömür boyu gerilmiş kollar düştü.
Ve yüz yılımıza şeref olan şiir saati durdu.
Ve doğru, iyi ve güzel için yükselen ses sustu.
Yankıları çağların ufkunda çınlayacak.
İslâm'ın onuru için çağın çelik yüzüne karşı koyan elmas
kas, gevşedi.
Evet, bir kahraman düştü toprağa.
Bir kez daha bin kez daha yeşerip boy atacak bir tohum olarak.
En önde koşan atlının atı kapaklandı.
Ve en birinci süvariyi toprak bağrına bastı.
Herkeslerden daha çok seven ana gibi.
Ve perde kalktı...
Ten maskesi sıyrılarak, ruh, potada saf altına kalboldu.
Kartal süzülüp gitti, sonsuz göklerde kayboldu.
Bize ne düşer bütün bu manzara karşısında,
susmaktan başka...
-Sezai Karakoç