Tolga
@Intol
123 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Volkanların çelişkisi hem yıkımın hem de yaşamın sembolü olmalarıydı. Yavaşlayarak soğuyan, katılaşan lavlar zamanla toprağa -verimli, bereketli bir toprağa- dönüşüyordu.
Nora o an bir kara delik olmadığına karar verdi. Aslında volkandı. Volkanlar gibi o da kendinden kaçamazdı. Olduğu yerde kalıp çorak toprakları zenginleştirmek zorundaydı. Içinde bir orman büyütebilirdi.
Sayfa 280
Reklam
"Hayat." diye yazmış Sartre bir zamanlar, "umutsuzluğun öte yanında başlar."
Sayfa 269
Kaçıp gitmek istediğiniz yerin kaçtığınız yerle aynı olduğunu görmek tam bir aydınlanmaydı. Hapishanesinin bir yer değil, bakış açınız olduğunu anlamak.
Sayfa 278
Bir Şey Öğrendim
(Her Şey Olmuş Bir Hiç Tarafından Yazılmıştır)
Yaşayamadığımız hayatların yasını tutmak kolay. Başka yeteneklerimizi geliştirmiş, bazı teklifleri kabul etmiş olmayı dilemek kolay Daha çok çalışmış, sevmeyi daha iyi becermiş, paramızı daha iyi
Sayfa 271
Hayatın bazen bize tuzak gibi gelmesi aslında zihnin oynadığı bir oyundu.
Sayfa 263
Reklam