“Kimse anlamaz bazen, içini kemiren sessiz savaşlarını… Gözlerinde sakladığın yorgunluğu, kalbinde gizlediğin kırgınlığı fark etmezler. Sen ise her şeye rağmen güçlü görünmeye çalışırsın; çünkü bilirsin, zayıflığını gösterdiğinde kimse anlamayacak. O yüzden gülümsemeye devam edersin, herkes iyi sansın diye… Ama en büyük kavgayı aslında kendi içinde verirsin; geçmişin yüküyle, geleceğin belirsizliğiyle, kalbinin sessiz çığlıklarıyla. Ve bazen yalnızca sen bilirsin, görünmeyen yaraların, görünenlerden çok daha derin acıttığını.”