İrem
@Iremmssm
''İnsan, canının acıdığı yeri unutmaz. Çünkü acı orada kalır, kendine bir oda yapar. Bir kitabın en unutulmaz yerini kıvırırsın, ve kâğıt sessizce susar. Ses etmez acısına, der ki ‘Burası, benim varlık sebebimdir.’ Kalbin içinde bir yara, bir gölge olur o anılar; orada nefes durur, zaman donar. Bazen öğrenir insan; bazı kapılar, ardına kadar kapalı kalmalıdır. Ve bazı defterlerin sayfaları asla açılmamalıdır. Bazı hikayeler yarım kalmaz, bazı hikayeler o kadardır...''
Reklam
"İnsan, içindeki üzüntüyü bir kelime bile etmeden karşısındakinin anlayabilmesini ister. Ne güzeldir, bir bakıştan bütün eksikliğini, bütün sızını gören birinin varlığı. Hepimizin düşlediği şey budur: Hislerimize, sessizliğimize bir tercüman. Daha oluşmadan yaranı fark eden, usulca yarana deva olan biri. Ama bazen, gözler kördür, yürek uzaktır. Böyle zamanlarda susmak bir dağ gibi büyür içinde. Söylemek gerek, kelimeleri serbest bırakmak, taşı taş üstüne koyar gibi. Fakat insan paylaşıp da hâlâ duyulmazsa, hâlâ anlaşılmazsa, işte orada bir eksiklik vardır. Eksik olan bir kalp midir, yoksa bir bağ mıdır, kim bilir? Ama o boşluk, insanın içinde derinleşir, yankılanır. İşte o zaman başka bir yara açılır. Anlaşılmamak, insanı yalnızlıktan da derin bir kuyunun içine atar. Ve o kuyu, bazen seni en çok sevenin sesiyle dahi dolmaz. Sadece yankılanır içimizde..."
"Bazen hayatın en derin anlamı, en zor anlarında saklıdır. İçinde kaybolduğumuz, karanlıkta yürüdüğümüz zamanlar, bize yalnızca acıyı değil, aynı zamanda güçlü bir yenilenme arzusunu da verir. Her düşüş, bir uyanışın habercisidir aslında. Acı, ruhumuzu şekillendirirken, zamanla ondan aldığımız dersler bizimle kalır. İnsan, yalnızca mutlu anlarda büyümez; acının içindeki cesareti, sabrı ve direnci keşfederken gerçek gücünü bulur. Geçmişin izleri, karanlık gölgeler gibi peşimizden gelse de, onlara sahip çıkmalı ve ileriye doğru yürümeye devam etmeliyiz. Çünkü her yara, bir adım daha ilerlememiz için bir fırsat sunar."