Bir yer var bana bakışlarında.
Kalbinin bütün kapılarını açmış beni bekler gibisin.
Bense adım atmaktan korkar gibiyim.
İçimde büyüttüğüm tüm kırgınlıklar,
Sanki seninle susmaya razı.
Gözlerinde bir ev var sanki,
Kapısını aralasam, geçmişimi ardımda bırakacağım.
Ama ya içeri girer de bir daha çıkamazsam?
Ya bu sıcaklık, alıştığım tüm yalnızlıkları unutturursa?
İşte o zaman en çok kendimden korkarım.
Çünkü sen, sevilmekten yorulmuş bir yüreği bile
Tek bir gülüşünle iyileştirecek kadar güzelsin.