Zaman değil de dünya geçiyormuş insanın üzerinden. Bir parçan yollarda kayboluyor, bir parçan evlerde çürüyen fotoğraflarda, Her şey paramparça, her yer kayıp, herkes dilsiz. İnsan ölülerine yetişemiyor.
Azıcık yavaşlasa azıcık durayım, solyklanayım seveyim, güleyim, hayal kurayım dese, dünyanın dışına düşecekmiş korkusuyla daha hızlı koşuyor...