Kim olursa olsun bir gün ayrılık günü geliyor. Hiçbir şekilde kabul edemiyoruz. Aklımızı kaçırmadan devam etmemiz bile zor. Acı... Çok acı. Ama yine de... Devam etmek zorundayız.
- Ne kadar çok hayale ve umuda sahip olsak da... Ne kadar mutlu bir hayat sürmüş olsak da... O kayalar vücudumuza çarpınca olacak şey aynı. Herkes eninde sonunda ölecek. Öyleyse hayatın bir anlamı yok mu? Daha en başta dünyaya gelirken bile mi anlamı yoktu? Ölen dostlarımız için de böyle mi düşünüyorsunuz? O askerin hayatları da... Anlamsız mıydı? HAYIR, DEĞİLDİ! Ve o askerler için anlamlı olmalarını sağlayacak olanlar bizleriz. Bizler burada ölecek. Ve bizden sonra yaşayacak olanlara bu anlamı emanet edeceğiz!