Kapurtu
@Ismailkprt
Allah var gam yok
İnsanlar kıymetini bilmeyenlerin kölesi, kıymetini bilenlerin nankörüdür.
x.com/ismailkprt?t=7j...
Öğrenci
Tıp
Konya
10 Kasım
189 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsanı TanrılaştırmakAlıntı
Devrim her insanın ruhunda yatar. Çünkü her insanın kendi dünyasını dışa yansıtma isteği vardır mizacından dolayı. Kimi susarak yapar kimi eylemle.
Eylemle yapılan devrim ise bir insanı ya düşman
Spoiler içerir !!!1K
Norveçli yazarın yazdığı bu kitapta 19. yüzyıl Rus roman havasını alıyorsunuz. Hani o zor günler geçiren yazarları anlatan romanlar var ya...
Açlıkla yaşamaya alışan ancak romanın sonuna doğru kendi kişisel değerlerinden vazgeçen bir yazardan bahsediyor kitap.
Hepimiz çevremizden, insanlardan kim olduğumuzu saklayarak yaşamıyor muyuz? İçimizdeki iyiyi ve kötüyü ne kadar çevremize aktarabiliyoruz ki? İçimizdeki sıkıntıları, "açlıkları" küçük düşeriz korkusuyla saklamıyor muyuz? Hep kendimizi güçlü olarak lanse etmiyor muyuz? İçimizi kemiren "açlığı" anlatırsak dışımızı da insanlar kemirir diye içimizde tutmuyor muyuz?
Ruhumuzun "açlığı" bizi ihtiyacımız olmayan şeylere yönlendiriyor. Hep daha fazlasını istiyoruz. Hep daha iyisini. Ama o "açlık" öyle kolay doymuyor, dolmuyor işte.
"Haddi aşan her şeyin zıddına evril" diği (ni söylüyor 
Peyami Safa) dünyada içimizdeki bu "açlık" dışımıza yansımasın diye, nefsimiz haddini aşmasın diye uğraşıyoruz.
Kitabın sonunda ülkeyi, yaşadığı, anıları olduğu yerden aç kalmamak için terk eden bir kişi var. "Açlık" insanı ne kadar değiştiriyor diye bakabiliriz kitaba.
Peyami Safa) dünyada içimizdeki bu "açlık" dışımıza yansımasın diye, nefsimiz haddini aşmasın diye uğraşıyoruz.
Kitabın sonunda ülkeyi, yaşadığı, anıları olduğu yerden aç kalmamak için terk eden bir kişi var. "Açlık" insanı ne kadar değiştiriyor diye bakabiliriz kitaba.Ne yazsam eksik kalacak bir kitap incelemesi olacak.
Sürekli kitap okuyup dışarıdaki hayatı kaçırdığınızı hissettiniz mi hiç? Bu kitap buna değiniyor işte. Hayatı okumak üzerine kurulu bir adam ve onun hem arkadaşı hem de çalışanı olan Zorba arasında yaşanan olaylara değiniyor.
Kitaplardan öğtenilmeyecek şeyler vardır mesela "yaşamak" gibi. Yaşamak öyle okuyarak değil "yaşanarak" öğrenilir.
Aşık olmak kelimesi veya kafamızda canlandırdıkları aşık olmakla ilgili her şeyi içinde barındırmaz. Kelimelerle düşünüyoruz hepimiz. Peki kelimelerle anlatılamayan şeyler nasıl aktarılır başkasına. İşte bunun cevabı "yaşayarak".
Camus'un 1 oy farkla Nobel edebiyat ödülünü aldığı rakibi için "Nobel benden çok onun hakkıydı." dediği yazar Kazancakis artık benim için önemli bir yere sahip olacak.
Kitap için ne yazılırsa yazılsın eksik kalacaktır. O yüzden lütfen kitabı okuyup verdiği o tüm hazzı, sahil kenarında oturup o deniz kokusunu ve sesini içinizde hissedin lütfen.
Yazar insanların çoğunun yaşadığı hayatı bir roman olarak önümüze sürüyor. Hepimiz yarının farklı olacağını bekleyerek yaşamıyor muyuz? Yarın daha güzel olacak, mutlu olacağız, farklı şeyler göreceğiz ,şu durum çok önemli demiyor muyuz her gün....
Gitmek isteyip de zorla kaldığımız bir hayat yok mu ortada. Herkesin sürekli söylendiği ancak yaşamak zorunda kaldığı. Sahte umutların olduğu bir hayat yaşamıyor muyuz hepimiz?
Kitapta askerlerin istemeyerek kaldığı hep gideceklerinin vaad edildiği ancak gidemedikleri bir kale var. Hepsini sizin tayininizi başka yere vereceğiz diye kandırdıları bir üs.
Sürekli kuzeyden gelecek bir tehlike var hazırlıklı olmalıyız denilen bir kale var. Ancak ne bir tehlike var ne bir sorun. Her gün aynı rutin, her gün aynı tas aynı hamam.
Hayat denilen bir tencere kimi açıp bakıp gitmiş kimi bakmadan diyorlar ya. Bakmak için sırada beklemek ya da en uygun zamanı beklemekle geçiyor ömür.
Yarın daha iyi olacağım dediğimiz o yarın nerede?
Daha mutlu bir hayat beni bekliyor o yüzden yaşamalıyım dediğimiz hayat nerede?
Umduğumuz hayatı bize kimse veremez biz çabalamalıyız ancak çabamız nerede?
Bazen o kadar küçük şeyleri büyütebiliyoruz ki sırf bu hatamızdan sevdiklerimizin canını acıtıp onları kaybediyoruz, sırf bu yüzden bize yararlı olacak şeyleri zararlı sanıyoruz, imkanlarımızı gereksiz ve boş yere harcıyoruz. Ölümü "Beklemekle" ömür biter ama içini beklerken nasıl, ne ile doldurduğumuzdur önemli olan. Sonuca değil yola odaklanın sadece. İyi okumalar.
