Duydum ki, bizi bırakmaya azmediyorsun, etme.
Başka bir yar, başka bir dosta meylediyorsun, etme.
Sen, yâd eller dünyasında, ne arıyorsun yabana,
Hangi hasta gönüllüyü kastediyorsun, etme.
Çalma bizi bizden, gitme o ellere doğru..
İçimde bir yerlerde, adını bilmediğim, kendime bile tarif edemediğim kıpırdanmalar yaşamaya başladığımdan bu yana aklımdaki tek düşünce hep o oluyordu. Bazen, günlerce göremediğim, gördüğüm zamanlarda bile siyah gözlerinin, gözlerime bir kere tesadüf etmediği zamanları yaşıyordum. Baktığı yerlerde olmak için sarf ettiğim çabalar, çoğu zaman faydasız bir çırpınmadan öteye gitmiyordu.
Merak benden uzakta değildi ve uzaklaşmaya da niyeti yoktu. Söz konusu olan sendin, söz olan sendin ve her şey sendin. Sözüme göz olan sendin ki sözümün gözü de özü de sendin. Sen her şeydin bitmiyordun ve ne zaman bileceğini düşlemiyordum.