“Düşüş,Camus’nün muhtemelen en güzel ve en az anlaşılan romanıdır.” Jean-Paul Sartre
Sanki bu kitabı 100 kez okusam her okuyuşumda yeni şeyler çıkaracakmışım gibi hissediyorum.
(Spoiler)
“Cennetten kovulan melek şeytana dönüştü işte. Tanrının ve insanların düşmanlarına bile sürgününde eşlik eden dostları vardı; ben bir başımayım.”
Frankenstein’ın ve yaratığının zamanla birbirine benzemesi ve ikisininde sonunun aynı olması…
Bu kitabı anlatmak için uygun olan tek şey,kendi cümleleri. Diğer hiç bir cümle kitabı incelemeye yetmiyor.
“Zaten görülen ve görülmeyen bütün düşler, bu karanlığın ta kendisi değil miydi?”
Bana “Your Name” izlerken hissettiğim karmaşayı ve merakı tekrarlatıp iç içe geçmiş paralellikleri çözmeye çalışırken tekrar tekrar şaşırmamı sağlayan ilk eser. Karakterlerin ruh halleri ve yaşantıları konudan bağımsız görünse bile benzerlikleri tamamiyle birbirlerini işaret ediyor.