En iyisi o beye söyle, dedi, seninle evlenmek istediğini söylemek için gelecekse hiç gelmesin. Kendi de boşa zaman kaybeder, bana da zaman kaybettirir. Çok iyi biliyorsun ki, kızlarımın en küçüğü olarak sen, ben ölünceye kadar bana bakmak zorundasın.
Başkalarına art niyetsiz bir hoşgörü gösterirken, kendinde hiçbir şeyi hoş görmemeden kaynaklanan bu kanserin dokusunda neler olabilir ?
Gizliden gizliye bir sevilme, onaylanma isteğimi?
Şarkıdaki gibi "Ben çekerim,bana getir" tafrası mı?
Bir çaresizlik mi, bir özgüven mi?
İnandığı bir davada eylem insanı olmamanın verdiği tedirginlik mi?"
Gerçekte yaşamadığımı düşte beceriyorum anlaşılan, ne var ki çektiğim fiziksel acı, susturulmayı kaldiramamamın bir belirtisi olsa gerek.
Gündökümü II, Tomris Uyar