Spoiler icerir.
Hayatı boyunca kendi kokusunu almayan ama herşeyin kokusunu alan başkahramanımız Grenouille, doğumundan hemen sonra annesi tarafından öldürülmek istenmiş ama başarılı olmamıştır. Süt annesi tarafından şeytan gibi çocuk diyerek kiliseye gönderilmiş, kimse tarafından sevilmeyen, dışlanmış birisidir. Hatta tabakhanede bedava çalıştırılmış, parfüm tüccarını zengin etmiş ama ayrılırken sadece 20 livre verilmiş birisidir. Size soruyorum şimdi, bu adam hep kullanılmış, toplumdan dışlanmış, hayatında onu kimse sevmemiş birisinin nasıl olmasını beklersiniz ki? Grenouille'nin 7 yıl mağarada yaşaması pek doğaldır. 25 kişiyi öldürmüş olması doğal değildir elbet (Hiçbir insan ölümü haketmez) ama toplum tarafından dışlanan birisinin bunları yapması pek muhtemeldir.( Yazar doğuştan katil olarak söylemiş ama ben başka açıdan bakmak istiyorum.)
İkinci dikkatimi çeken kısım ise o cinayetlerinden elde ettiği kokuyu üstüne sıktığındaki insanların tavrı. Bu kısımda insanlık olarak bazı zaaflarımızı güzel anlatmış. İnsanoğlu, suç işlese bile güzel olan, zengin olan, makam-mevki sahibi olan, güzel kokular süren insanlara daha ılımlı yaklaşıyor.
Dilsel olarak harika yazılmış ve çevrilmiş olup bir çırpıda okunacak kitap.