Meryem Kancura
@KANCURA
Bi rüzgâr eser her şey geçer alıştır kendini..
Hayatımın yası.. solan mevsimim.. İçimdeki mıh.. kalbimdeki har..Adağımdır kırılan boynum. Senindir al. Bu bendeki kağıt kesiği.. bu bendeki gün batımı.. açamayan çiçek.. küskün çocuklar ve göğün bütün yağmurları. Hatıramdır al. Şimdi yetim bir dünyadır, denizini özleyen martılar. Kök saldım yokluğuna. Beni ancak bir ağaç anlar. Hasretle nasıl başa çıkar ağaçlar? Ya denizler, nasıl ağlar? Ah bu bendeki sonbahar.. bu bendeki kırık dal.. kanımda solan kırmızı.. kirpiklerimde kar. Hasretindir yar. Hiç olmazsa rüyalarda sar.
Reklam
Bir annem olsaydı onu çok özlerdim bugün. Koşa koşa giderdim eve kapıyı çalardım. Anne bak büyüdüm. Kâmran'ın gözü değdi gözüme..Benim boyum uzuyor anne o bana baktıkça. Kahverengi onun gözleri, özleyemediğim tüm hatıralarım gibi. Kahverengi sıcak bir çift iri ışık yansır orada. Kahverengi sıcak bir çift iri ışık içime akar erirdim. Sizin gözleriniz kamaşırdı o bana baktıkça. Ben gözlerini soruyordum onun, siz hemen baş ucuma bir mezar konduruyordunuz, gri soğuk. Kahverengi dedikçe ben böyle içimden, siz ölülerinizin alnından öpüp beni gömüyordunuz sonra. Griyi seviyor,kahverengi ile arama sırattan köprüler kuruyordunuz, kıldan ince kılıçtan keskindi ama sizin günahlarınız.
Gazze'
Dünya üzerindeki anlamın,kelimenin,umudun, yardımın,kurtuluşun tükendiğini hissetiğimiz zamanlardayız. Böyle zamanlarda acı içinde susmak da bi seçenek, ses yükselterek, umutla devam etmek de...
Karanlık kıyamete kadar sürecek ama aydınlık da hiçbir zaman ışıltısından, mücadelesinden vazgeçmeyecektir..
Reklam