հɑʍՀɑ
@KAPLANHamza
"Gerçeğin en kötüsü bile şüpheden iyidir."
Sherlock Holmes
Kültürümüzdeki bu çelişkiler, nevrotik bireyin .... Saldırganlığa ve teslimiyetçiliğe olan eğilimleri; şiddetli istekleri ve hiç
bir zaman hiçbir şey elde edememe korkusu; benliğini geliştirme çabaları ve çaresizliği. Normal bireyden farklılığı bu çatışmaların çokluğudur. Normal birey, kişiliğine zarar vermeden bu zorluklara karşı koyabilirken, nevrotik bireyin çatışmaları öylesine fazladır ki tatmin edici bir çözüm bulmak olanaksızdır.
Öyle görünüyor ki nevrotik olmaya eğilimli kişiler, özellikle çocukluklarında, kültürel olarak belirlenmiş zorlukları yaşamış ve bunları çözmekte ya başarısız kalmış ya da kişiliklerinden büyük ödünler vererek çözmüşlerdir. Onlara kültürümüzün üvey çocukları diyebiliriz.
Çağımızın normal insanında, ilaç niyetine istenilen yoğun sevgi arayışına neden olan, bu durumdur. Sevilmek, kendisini daha az yalnız hissetmesini, düşmanlık tehlikesiyle daha az karşılaşmasını ve kendisine daha çok güvenmesini sağlar. Yaşamsal bir ihtiyacı karşıladığı içindir ki sevgiye kültürümüzde son derece önem verilir.
Duygusal soyutlanma herkes için katlanması zor bir durumdur; kişinin kendisi hakkında duyduğu kuşkular ve korkularla çakışırsa bir felaket halini alır.
Bireyler arasındaki olası düşmanca gerilim, sürekli bir korkuya neden olabilir başkalarının kendisine düşmanlık duygularıyla misilleme yapacaklarından duyulan korku. Nor mal bireylerdeki bir diğer önemli korku da kaynağı, başarısızlık olasılığıdır. Başarısızlık korkusu mantıklı bir korkudur, çünkü genelde başarısız olma olasılığı başarılı olma olasılığından yüksektir ve rekabet içindeki bir toplumda başarısızlıklar büyük düş kırıklıklarına neden olurlar. Başarısızlıklar yalnızca ekonomik güvensizligi değil, saygınlığın yitirilmesi ve her tür duygusal düş kırıklığını da ifade ederler.
Birinin çıkarına olan diğeri için sakıncalıdır.