KAHİN
@KaAHIN
Vatanı olan kalbi başkasına atınca vatansız kalan bir mülteci misali,ruhsuz bir bedevî ceset gibiyim.
Lise
Van
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Sen Asekasın
bir gece ölür,bir bakmışsın gece ben olmuşum. titrektir sesim yare karşı dizlerimde bir bağı çözülür, kalbimin sesini dinlesen sevgili sanki bir Ahmet Kaya'nın anlatamadığı menekşenin anlatamadığı kokusu gibi. Sen bana bakarsın lakin,
Ben bakamam sana kayboluveriyorum her defasında.
Gel yabancı olmasın ruhun ruhuma, bir nefes gibi al ruhumu ruhuna veya gel sar ruhumu sar beni benliginle, Daima sen olsun benliğim, içimde sen dışımda senin olsun.
Reklam
Musluğun ucundaki ses çıkararak düşen damla gibiyim içimde...
Damla damla eriyorum duyan var mı!
İçimde bir zemheri soğukluk,buz gibi benliğimde, kaybolan beni gören var mı!
Ben bir çocuk çığlığı,bir kadının sessizce ölümüyüm,
Daha alamadığım nefeslerimi acaba gören var mı?
Ben ölüm gibi bir fısıltıyım, kapamayın kulakları, ruhum kayboldu benim, parçalanmış bedenimi gören var mı?
Yaşım farketmez benim,
Ya bir anneyim, belki gelecekteki anne adayı veya bir annenin küçük evladı.
Dokundular Tanrı emaneti olan bedenime,
Kapamayın o gözleri, kıyameti'mi cehennemi'mi parçalanmış bedenimi acaba gören var mı?
Ben toprak ana oldum toprak bana ana,
Ben bir faniyim feryadım Yaradan a.
Ey zatı kudreti sonsuz Rabb'im.
Ben cennet çiçeğiydim.
Sidelya'yı kopardılar dalından.
Beni benden alanı gören varmı.
Yağmura sorun beni daha çığlıklarım var topraktan,
Yağmur anlatır beni, çığlıklarımı dindirmek için yağdığını.
Almadığım nefeslerim var daha kestiler,kestiniz onu benden,
Bir köprü başında beklerim ben günü gelene dek.
Ey insanoğlu; köprü sıraat-ı vardır elbet.
Mahşeri hesabı bilen varmı!!!!
Söz yazar: Cihat Bardur
Yazmak isterim satır satır şiirler veya dökmek istiyorumda ruhumda yokuş aşşağı duran kelimeleri.
Dönüp dolaşır her zaman sadece kalemimden düşen yine 3-5 kelime veya cümleler dökülür.
Boğazımda düğümlenir ağlamaklı bir çocuk gibi bilmediğim daha zamanı gelmemiş cümleler.
Her cümlenin sonuna bırakırım bir nokta.
Bitirmek isterim ruhumdaki bu bitmez ızdırabı.
Bir sonraki satıra Kayar elim, belki dökülmez gözümde yaş, ama satır satır ruhumdaki çıkmaz sokakları dökü veririm yine...
Ve ben konusu belli olmayan, daha başlamamış ve hatta içinde kendisinin bile bilmediği sayısız kelimeler,cümlelerin anlatıldığı bir hikayenin,
Kör karanlık sokaklarda dolaşan, kendinden haberi olmayan kayıp kahramanı...
Saat gecenin yarısı,
İçimde bir oh çektim lakin içinde bir ben,
Bir sıkılmış ruhum.
Saat gecenin yarısı, ve ben yine kendimde kayboldum.
Geceden geceyi çıkarırsan ne kalır geriye bilmez insan,
Lakin benliğimden kendimi çıkarınca, geriye kalan hayal kırıklığı, geriye kalan mutsuzluk çaresizlik.
Saat yine gecenin yarısı,
Ve yine ben kendimden nefret edercesine koyuyorum başımı yastığa,
Ruhum bedenime fazla gelir.
Rüzgar duruldu, ay ışığıyla pür dikkat beni dinliyor.
Elbet gün doğar lakin,şuan saat gecenin yarısı...
Elbet doğar yine gün,
Elbet akar saat sanmasın güneş ışığıyla güzellik saçıyor,
Ruhum üşür,kalbim çürür ciğerim nefessiz kalmayı yêêler,
Ve ruhumda bir kış mevsimi ruhumda bir karanlık.
Elbet geçer günler akar zaman,
Ama içimdeki çocuk için,
Saat her zaman gecenin yarısı...
Söz yazar: Cihat Bardur
Reklam