Bazen birisi gelip çalar kapını,tık tık tık. Teksindir her zamanki gibi,korkar afallarsın. Sorgularsın kimin gelebileceğini. Dayanamaz adım adım sessizce ilerlersin kapıya doğru. Hem tanıdık hem yabancı bir suret karşında. Düşünürsün birkaç saniye,belki de aylarca. Başta anlamazsın neden geldiğini. Sorgulamaz, sınırlarınla açarsın kapını. Birkaç güzel sohbet ve tatlı gülümsemeler eşliğinde zamana bırakırsın. Zaman geçer,zaman çok çabuk geçer. İyi kalplidir de karşındaki,lan olur muyuz acaba dersin. Düşünürsün birkaç saniye,belki de birkaç gün.Düşündükçe korkar,kaçar,uzaklaşırsın. Ama neden? Neden?