"Sana içimdeki yaralardan söz etsem. Anlatsam bugüne kadar neler hissettigimi, anlar mısın beni? Dokunur musun o yaralarımı, sarar mısın?
Sararım. Allah, kitap aşkına yemin olsun sararım… Ne istersen yaparım, Mahinev. Yeter ki. Yeter ki sen inkar etme bizi.
Kalbim bunca şeye ve etrafına ördüğü yaralar lakaplı duvarlara rağmen, yar diye seni seçmiş kendini. Benim ne haddime artık bunu inkar etmek.
Sen. Çok başka bir şeysin."