Ağlıyorsun ey insan! Ağlıyorsun ki insansın ve insansın ki ağlıyorsun. Lakin sen ağlayınca geçer sanıyorsun. Oysa ağlayınca geçmez de anlayınca geçer. Anlamıyorsun.
”Mal biter,Mülk yiter,Sevdiğin elden gider,Can yurdunda duman tüter,geçer,elbet ömür geçer,Fena yurduna Üryan gelen,Üryan gider.Bizim Meftununluğumuz bu Üryan halimize midir?Üzerimizdeki bir yamalı aba olsa ne olur,Bir ipek yaba olsa ne olur?Bu dünya bizim olmadı hiç,Bizim değildir lakin bir müjde vereyim ki size ötelerde bizim olan bir dünya var elbet.O öte âleme hazır olmak için sizi ne engelliyor ve sizi bundan ne alıkoyuyorsa bilin ki o nefsinizdendir ve nefs apaçık düşmandır size.Sultan olsanız ne olur,Köle olsanız ne olur bu kuru kavgada.Köle de toprak,sultan da toprak..Bu dünya yolda abdest almak için durdugumuz bir Handır ancak.Abdesti alalım da yürüyelim dostlar” demiş Hüdâyî