Akrabadan başka kurtarıcısı olmadığını bilen Araplarda akrabaya duyulan bu sevgi ve iştiyak o kadar gelişti ki, şiirde ifade edildiği üzere fertler kendi varlığını akrabalarıyla özdeşleştirir olmuşlardı:
Çok yakinen biliyorum ki, kişinin amca oğlu rezil olursa, kendisi de rezil olur!
“Evleneceğimiz kişinin gayesi ve yaşam biçimi çok önemli. Kim ile evlenirsek bir nevi o olacağız. Kimlik kaybı değil bu; zira insan sevdiğine benzer. Allah, Rabbini ve haddini bilene denk düşürsün.” 🤍