Orhan Kanza

Orhan Kanza
@Kanza
DOĞAÇLAMA EDEBİYAT ATÖLYESİ
Monotonluk alışılmışın dışına çıkma korkusundan dolayıdır. Renkleri griye peşkeş çekiyor, tınıları sessizliğe kurban veriyoruz. Sonra da nakaratı küf tutmuş şarkılarla sessizliğin sesini bastırmaya çalışıyoruz. Gri sırıtıyor, siyahlara damlıyor gri halkalar.
Reklam
Gecenin hikmetli bir ahengi var. Dersin ki eline sihirli bir değnek alacak da her şey düzelecek gibi. Sonra malumunuz, ölümün üvey çocuğu uyku sahne alıyor. Gündüz vakti de bir tilki telaşı. Hayat telaşlanma sanatıdır, Gece vakitleri istirahat eder telaş.
Bir mabedin kapıları gece evsizlere açılmıyor ise o mabet taş yığınağı bir tapınaktır.
Sesin değdi geceye, Nefesinde gülüşten mevsim Kelimelerinden çocukluk geçiyor Çocuk oluyorsun büyümüşlüğüme Sesine eğiliyor ruhum Süngüler parlıyor, yıldızlar patlıyor İki hayat öteden sesleniyorsun Hayallerin gün kurusu Tebessümler dudağında salkım salkım.