Ateş; köz başında yalnız insan bir tanrı gibidir herşeyi sorgulamanın mızraklarına hedef alıp parçalayabilir parçaları yeniden birleştirebilir farklı bir şekil verebilir kendi kralığında dinleyip konuşan olduğu gibi yargılayan ve yargılanan da kendisidir sanık sandalyesinde titretiğide kendisidir sonra hararetlice savuran da dağıtıp yıkan ve ince ince emekle yeniden taşları üst üste koyanda yıktığı dünyayı toparlayıp evlerin çatılarını yeniden kuran sokakları yeniden çocuk sesleriyle doldurup annelerin fistanlarıyla süsleyende hep kendisi
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Alışmak; insan alışır Herşeye insan ruhu çelikten de kayadan da kızvan ağacından da daha dayanıklıdır dayanırken bedellerini verir ve alın çizgilerinde gözlerinde ağıran ve seyrelen saçlarında bunları yazıya geçirir ve sesinin ince tonlarında dile kavuşturur yoksa kendini yaratan insan kadir i mutlaktır buna iman ediyorum
Kelebek olup uçmak içinse tırtılın kendini vurması yücedir derim tıpkı daha güzel olmak çok sevebilmek ve bir şeyler yapmak için bizim ölümlerden ölüm beğenmemiz gibi