Bu kadar küçük ve net bir hedefe hayatın bütün amacıymış gibi yönelmem ben'i basit hatlarla şekillendiriyor. Bütün hatıralarım ve aşklarım kıymetten düşüyor.
Bu hayretin elinden nereye gideceğimi bilmiyorum.
Ve o zaman bir kere daha ve daha iyi anlıyorum: kendisine bize bir keramet göster denen velînin,
-"peki, göstereyim" deyip ayağa kalkması ve,
-"işte, yürüyorum" demesini.